Hooman . ORG

www.hooman.org

سفر نوروزی 1388 از بندرعباس به تهران با اتومبیل

 
سفر نوروزی از بندرعباس به تهران و بلعکس با خودرو شخصی  1388

با تجربه سفر سال گذشته، امسال نیز تصمیم به سفر گرفته پس از تحویل سال در اولین روز های سال جدید اقدام به سفر کردیم.البته در سفر سال گذشته اشتباه کردیم و به شمال هم رفتیم و کلی مصیبت کشیدیم. این سفر از بندرعباس به تهران و بلعکس بود. مسیر شروع سفر را سمت جیرفت و کرمان انتخاب کردیم چون قصدمان صرفاً رفتن به تهران نبود و می خواستیم از جاده های مختلف بگذریم و از شهرهای مختلف دیدن کنیم و در هر جابجایی بیش از 500 کیلومتر طی نکنیم هرچند گاهی به اجبار کمتر یا بیشتر از این رفتیم.


روز اول

آثار باستانی جیرفت بعد از ظهر، حدود 16:30 از بندر عباس حرکت کردیم و 4 ساعت بعد در جیرفت بودیم. جاده، از بندرعباس تا دوراهی میناب دو بانده است اما از آنجا به بعد دوطرفه می شود که البته در حال تبدیل به دو بانده شدن است. راه تا جیرفت آسفالت خوبی دارد. فاصله بندر تا جیرفت حدود 300 کیلومتر است. تصویر روبرو نمونه یکی از ظروف باستانی است که از زیر خاک بیرون آورده و در مقیاس بزرگ ساخته شده است. جیرفت در گذشته هزاران سال پیش دارای تمدن بوده از این روی آثار بسیار زیادی از هزاران سال پیش به جای مانده است که البته بسیاری از آن به یغما رفته یا از بین رفته است.


روز دوم

ابر و مه در جاده منطقه ییلاقی دلفارد بین جیرفت و کرمان ظهر روز دوم سفر از جیرفت به سمت کرمان حرکت کردیم. برای رفتن از جیرفت به کرمان دو مسیر را می توان انتخاب کرد که هر دو کوهستانی اند. یکی از منطقه ییلاقی دلفارد (dalfArd) می گذرد و دیگری از ده بکری که البته آنهم ییلاقیست. ما از جاده دلفارد رفتیم. طبیعت در این قسمت بسیار زیبا است. آنروز ابر و مه تا روی زمین آمده بود که در عین پدید آوردن زیبایی، حرکت را کند می کرد. این جاده نیز یک مسیر دوطرفه است. بین راه از شهر راین (rA-yen) گذشتیم. فاصله جیرفت تا کرمان 200 کیلومتر است. حدود عصر در کرمان بودیم.


روز سوم

بازار کرمان صبح برای دیدن حمام گنجعلی خان به بازار رفتیم. اما صف طولانی برای بلیط و ورود به داخل ما را منصرف کرد، به جای آن در بازار گشتیم و خرید کردیم. یکی از سوغات کرمان قوتو (ghovvatoo) است که آسیاب شده موادی نظیر قهوه، شکر، فلفل سیاه، گشنیز و ... است.حدود ظهر از کرمان خارج شدیم. پس از توقف و استراحت کوتاهی در انار به حرکت ادامه دادیم از مهریز و یزد و میبد گذشتیم و حدود ساعت 21 به نایین رسیدیم. همه مکان های اقامتی پر بودند. در نهایت در مهمانسرای هلال احمر اتاقی گرفتیم.


روز چهارم


پل خواجو در اصفهان نایین را به مقصد اصفهان ترک کردیم و یک ساعت بعد آنجا بودیم. در برنامه مان نبود که به اصفهان برویم اما اشتیاق داشتیم اصفهان را ببینیم و به آن نزدیک بودیم. پس از ورود، ترافیک و شلوغی خیابان ها و تابلو های نا کافی جهت راهنمایی به مکان های دیدنی ما را مایوس کرد. می خواستیم به 33 پل برویم اما سر از پل خواجو در آوردیم.
برکه مرغابی ها در باغ گل های اصفهان بعد از آن به باغ گل ها رفتیم و بسیار لذت بردیم، مخصوصا از گلخانه کاکتوس ها و برکه باغ که مرغابی ها در آن مشغول شنا بودند. در کل، شهر اصفهان و خیابان هایش را سرسبز و درختکاری دیدیم.


گلخانه کاکتوس ها در باغ گل های اصفهانگلخانه کاکتوس ها در باغ گل های اصفهان انواع کاکتوس را به نمایش گذاشته بود. متاسفانه بر روی برگ های بعضی از کاکتوس های برگ پهن آثار خراشیدگی و نوشته و یادگاری وجود داشت!


انتهای اتوبان کاشان قم عوارضی حدود عصر اصفهان را ترک کرده به سمت تهران ادامه مسیر دادیم. پس از گذر از حوالی نطنز و کاشان به قم رسیدیم. مسیر، تماما آزاد راه است (آزاد راه امیرکبیر). هرچه نزدیک تر شدیم حجم ترافیک افزایش یافت اما خیلی شلوغ نبود. با توجه به بزرگ راه هایی که در تهران و ورودی به آن ساخته می شوند و عدم شناخت آنها، راه یافتن به مرکز شهر اندکی برایمان سخت بود اما با یافتن میدان شوش از گمگشتگی رهایی یافتیم! حدود نیمه شب به مقصد رسیدیم.


روزهای پنجم، ششم، هفتم،هشتم

منظره نقاشی شده روی دیوار ساختمان در تهران روزهای پنجم تا هشتم در تهران بودیم .
موزه فرش در تهران همچنین به دیدن موزه فرش واقع در تقاطع خیابان فاطمی و کارگر رفتیم.



روز نهم

بزرگراه نواب در تهران و مجتمع های مسکونی بزرگ در سرتاسر و دو سوی آن قصد داشتیم ظهر از تهران خارج شویم اما 5 عصر شد. از قبل نقشه کشیده بودیم که به همدان برویم اما با شروع سرما و بارش منصرف شدیم. برای خروج از تهران بزرگراه نواب را یافته و رفتیم تا قم. به عوارضی قم – کاشان که رسیدیم باران شروع شد.
مسجد اهل بیت در ابتدای اتوبان قم کاشان در قم مسجد بزرگی به نام اهل بیت در آنجا واقع است و در کنار آن فروشگاه هایی که از آنها گز و سوهان و چیزهای دیگر سوغات خریدیم و حرکت کردیم. تا کاشان باران می بارید و در ارتفاعات بین راه برف. حدود 10 شب به کاشان رسیدیم. هر چه گشتیم جایی برای اقامت نیافتیم. سراغ ستاد اسکان مهمانان نوروزی رفتیم . بعد از کلی تعقیب تابلوهایی که به سمت ستاد نشانه رفته بودند و جستجو آنرا پیدا کردیم ودیدیم مسافران بسیاری آنجا زیر باران چادر زه اند و قرار است سایرین در حسینیه ها اسکان یابند. از طریق مهمانپذیری که سال قبل آنجا مانده بودیم اتاقی یافتیم و شب را به صبح رساندیم. تا صبح باران می بارید. صبح آقا و خانم صاحبخانه با شیر گرم از ما پذیرایی و در اصل ما را از خواب بیدار کردند چون بنده خدا می خواست بره سر کار منتظر ما بود که پاشیم بریم!

قمصر کاشان شهر گل و گلاب کاشان را دوست داریم. سال قبل به قمصر رفته بودیم پس امسال به آران و بیدگل رفتیم که 5 کیلومتر بیشتر فاصله نداشت اما آنجا که رسیدیم چیزی ندیدیم! یعنی نمی دانستیم به کجا باید برویم و از چه چیزی دیدن کنیم. برگشتیم و به قمصر رفتیم که حدود 40 کیلومتر با کاشان فاصله دارد.قمصر بسیار زیباست. در پارک جشنواره صبحانه خوردیم، هوا سرد بود و باد بسیار سردی از سوی کوهستان های پر برف می آمد. سپس رفتیم و چند بطری عرقیات خریدیم.
کارگاه گلاب گیری و تهیه عرقیات در قمصر کاشان عرقیات گل ها و سبزی ها محصول معروف و شناخته شده قمصر کاشان هستند، مثل گلاب، نعنا و بسیاری دیگر. در قمصر پمپ گاز نیز برای ماشین هست.
ساخت و ساز در قمصر کاشان ساخت و ساز در قمصر زیاد شده است. ساختمان بلندی روبروی پارک جشنواره در حال ساخت بود که سنخیتی با طبیعت اطرافش ندارد.
بلوار شهدای گمنام کاشان قمصر از قمصر به سمت کاشان سرازیر شدیم اما در میانه بلوار شهدای گمنام که قمصر را به کاشان وصل می کند در خروجی اصفهان – که در سمت رفت به قمصر است – به سمت اصفهان رفتیم و از آن گذشتیم تا شهرضا که توقف و استراحت کردیم. از آباده ، صفا شهر و سعادت شهر رد شدیم تا حدود 9 شب به مرودشت حوالی شیراز و تخت جمشید رسیدیم. قصد داشتیم شب را مرودشت بمانیم اما فهمیدیم هتل ندارد! این را چند نفر که در یک دکه بودند گفتند و گفتند خانه برای اجاره دارند اما از آنها خوشمان نیامد و به سمت شیراز رفتیم.
اتوبان کاشان اصفهان حدود 10 شب رسیدیم. تقریبا انتهای بزرگراه در سرپایینی، اولین چراغ های شهر را که دیدم از سرعت کم کردم ، ناگهان ماشین جلویی به هوا پرید هوا رفت تو زمین! همین موقع همان بلا سر ما نیز آمد زیرا از روی یک سرعت گیر بلند و به عرض پیاده رو گذشته بودیم، واقعا دستشان درد نکند. کمی جلوتر بعد از دروازه قرآن ایستاده بودند و خانه کرایه می دادند. یکی سوی ما آمد و گفت خانه تمیزی دارد که قیمتش شبی 70 تومن است اما 35 کرایه میدهد. وقتی دید ما رغبت نشان ندادیم گفت 25. با خود گفتیم احتمالا جای جالبی نیست اما قبول کردیم. رفتیم دیدیم خانه دوبلکس نوساز و تمیزی است، خدا خیرش دهد.


روز دهم (روز آخر)

شیراز دروازه قرآن صبح، اول به دیدن دروازه قرآن رفتیم. پس از آن به سعدیه که صف و بلیط ورودی داشت اما زیاد طول نکشید. بعد، از باغ دلگشا دیدن کردیم. ظهر قبل از خروج به حافظیه رفتیم. آنجا یه آدمایی بودن به شکل مدعی!(؟)


پارکینگ حافظیه و قبر هایی که در آنجا هستند در پشت حافظیه محوطه ایی را به پارکینگ خودرو ها اختصاص داده بودند که بسیار خوب بود اما صحنه ناخوشایندی هم داشت و آن قبر هایی بود که زیر پا قرار گرفته بودند.


سعدیه در شیراز حافظیه در شیراز
سعدیه (راست) و حافظیه (چپ)

حدود 4 بعد از ظهر به مقصد بندرعباس از شیراز خارج شدیم.

دریاچه مهارلو معدن نمک در جاده شیراز فسا 12 فروردین بود و جاده شلوغ چون ظاهرا همه داشتند می رفتند برای سیزده بدر جا بگیرند! پس از خروج از شیراز به سمت فسا از کنار دریاچه مهارلو که معدن نمک است گذشتیم. از فسا به بعد کم کم جاده خلوت شد. جاده دوبانده نبود و جاده ای معمولی بود. همین حوالی جایی بورس دوغ فروشی بود! دو سمت جاده دبه های مختلف پر از دوغ چیده و می فروختند.
داراب به داراب که رسیدیم هوا هنوز روشن بود، کمی استراحت کردیم. از داراب به بعد جاده خیلی خلوت شد مخصوصا سمتی که ما می رفتیم ولی از سمت مخالف بیشتر ماشین می آمد. جاده هم تعریفی نداشت و بعضی جاها آسفالت خرابی داشت. کم کم جاده کوهستانی، پر فراز و نشیب و پیچ در پیچ شد تا اینکه بعد از خروجی حاجی آباد مسیر مستقیم شد. در این قسمت از راه دستگاه های خودکار کنترل سرعت بود این را از نور فلاش آنها فهمیدیم. حدود 12 شب در بندرعباس بودیم.


ردیفی از پرچم ایران که بر روی پل برافراشته اند در طول این سفر 3800 کیلومتر طی کردیم با مصرف تقریبا 240 لیتر بنزین به عبارت دیگر حدودا 6.3 لیتر در 100 کیلومتر با اتومبیل پژو 206 تیپ 2. در کل سفر با سرعت کم حرکت کردیم: 80، 90، 100 به چند دلیل: دوم! به خاطر ایمنی و سلامتی خودمان، سوم به خاطر اینکه جریمه ضدحال است و اول به خاطر ماشین که بهش فشار نیاد!




Create: 2009-04-22
Last Modified: 2010-04-28

روزهای پایانی سال 1388

در این روز های پایانی سال 1388 و با شروع تعطیلات ایام نوروز که بسیاری از مردم در تدارک و برنامه ریزی مسافرت هستند، بر تعداد بازدیدکنندگان این صفحه که موضوع آن سفر نوروزی می باشد افزوده شده. از این رو بر آن شدم اطلاعاتی درباره شهرهای بین راه به آن اضافه نمایم تا شاید مفید تر واقع شود.

شهر های واقع در مسیر متعارف تهران به بندرعباس و بلعکس

به مسافت 1320 کیلومتر که در تابلوی نصب در ابتدای خروجی بندرعباس به سیرجان نوشته شده.

از آنجایی که بسیاری از جاده های طول راه به صورت بزرگراه های دو طرفه مجزا و کمربندی دور شهر ها می باشد، شما ممکن است فقط از نزدیک شهرها بگذرید و وارد آنها نشوید، مگر اینکه به قصد ورود به شهر از طریق خروجی های واقع در مسیر وارد آن شهر ها شوید.

فاصله شهرها

تابلوی راهنما در خروجی بندرعباس فاصله تا تهران را 1320 کیلومتر اعلام می کند.

فاصله هایی که در زیر ذکر می کنم شاید کمی بیش از فاصله بین دو شهر باشد و ممکن است به اندازه گشتی در یک شهر بیشتر باشد. من به اندازه گیری که انجام داده ام برای استفاده خودم اطمینان دارم اما آنها را به هیچ وجه تضمین نمی کنم. و هر زمان اندازی های دقیق تری به دست آورم آنها را تغییر خواهم داد.

تصویر بالا عکس تابلوی فاصله شهرها با شهر قم می باشد که در محل عوارضی قم نصب شده.

در صفحه سفر نوروز سال 1389 به تهران از بندرعباس اطلاعات بیشتری از فاصله شهر ها آورده ام که با مراجعه به آن صفحه می توانید آنها را کسب نمایید.

بندرعباس - شیراز

فاصله شیراز - بندرعباس از طریق شهرهای فسا - داراب - دوراهی گهکم (حاجی آباد) را حدود 540 کیلومتر اندازه گرفته ام.

اما مسیر دیگری هم هست که از طریق جاده خروجی غرب بندرعباس - کهورستان - لار به شیراز می رود اما من این مسیر را طی نکرده ام.

به حقوق دیگران احترام بگذارید
Copyright © 2015 www.hooman.org